Mutlu Aile Kızı

Mutlu bir aile kızıyım ben. Her duyguyu yaşamışlığım var. Azın acısını da bilirim. Çoğun şükrünü de. Varlarım var yoklarımdan çok. Ne sonradan görmüş şımarığım, ne de görmüş bir ukala.

İyisiyle kötüsüyle her günüm ayrı bir heyecanla geçti.

Güldüm. Ağladım. Kandım. Sızlandım. Şükrettim. Şikayetlendim.

Hayat ilerlerken yaptıklarımdan ötürü bir pişmanlığım olmadı. Çünkü yaptıklarımla ne ailemin başını eğdim ne de ailemden ötürü baş eğdim.

Zengin aile çocuğu değilim ben. Türk, kürt olan bir ailenin çocuğu da değilim.

Mutlu bir aile kızıyım ben.
Babam haramdan uzak, alın terine batırılmış rızık getirdi her akşam evimize.

Annem her gün yemeklerimize bir tutam muhabbetinden katmaya erinmeyen cömert bir hanım.

Abilerim sanki beni belalardan korumaya çabalayan çok amaçlı kalkan.

Bir sarılışları var, sanırsın yıkılmayacak bir sığınaklar. Öylesine samimi… Öylesine sahiplenici…

Bir ablam var; dünyanın bendeki yükünü paylaşmaya aday. Sırdaş, dost ve her ne yaparsan yap, yaşarsan yaşa, terketmeyecek bir yoldaş…

Bir kardeşim var; gönül hanemin ve ev ahalimizin tuzu biberi. Pabucumu dama atmasına karşın kızamadığım, hayatı yeni yeni öğrenmeye çalışırken şaşkınca hareketlerde bulunması bile beni gülümseten, haylazcık…

Kalabalıklığıma şükrediyorum elbet.

Ve tabiki bu altı kelebeğe özel olduğunu hissettiren, her birine farklı hitap etse de hepsini aynı hisse iten babama, teşekkürler…

İçi muhabbet dolu bir ailenin kızıyım ben. Babam bana “Fesleğen Çiçeğim” der.

Zor günleri geride bırakacak güçte olan bir ailenin kızıyım ben.
Sofrada bir çeşit yemeğin yendiği, kahvaltıdaki zeytinin tek ısırıkta yenme lüksünün olmadığı zamanların sonlarına rastladığımı hatırlıyorum. Varlarına şükredemeyen yoksunları görmüştüm etrafımda.

Ama biz her koşulda mutluyduk. Halen devam eden yer sofrası muhabbetlerimiz vardı yemekten daha lezzetli gelen. Ve çocuk akılllarıyla her imkansızlığı gülümsemelere çeviren kardeşlerim…

Samimi aile kızıyım ben.
Aile kavramını ve ne anlama geldiğini çok iyi öğrenen bir kızım ben.

Çekirdek aile dendiğine bakmayın. Kaya gibi sağlam olması gereken bir bağ aile denen. Sebepsiz affedilen, çokça sevilen ve ömür yettiğince bitmeyen, kopmayan bağ…

Bu bağlara güvenen ve bunlar için yaşama değer veren biriyim ben. Mutluyum.

Çünkü mutlu bir aile kızıyım ben…

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Zumra Sarman - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Haber Takvimi Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Haber Takvimi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Anadolu Ajansı (AA), İhlas Haber Ajansı (İHA), Demirören Haber Ajansı (DHA) tarafından servis edilen tüm haberler Haber Takvimi editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Haber Takvimi değil haberi geçen ajanstır.



İstanbul Markaları

Haber Takvimi, İstanbul ile özdeşleşen markaları ağırlıyor.

+90 (850) 304 05 95
Reklam bilgi

Anket 1 Haziranda başlayan normalleşme, sizce doğru mu?